Belofte maakt geen schuld

Hardlopers zijn doodlopers. Een cliché maar voor ons heel actueel. Want helaas is onze aannemer zo’n doodlopende hardloper.

Praatje

Ze zeggen dat jullie aannemer geldproblemen heeft, vertelt de buurvrouw in april. Misschien klopt daar niks van. Maar ik wilde het jullie toch vertellen.
Wij snappen dat dit praatje door Loro gaat. Onze mooie houten dakconstructie is al weken klaar, maar er liggen nog steeds geen pannen op. Zo komt dat praatje in de wereld, denken we dan.
Of zou hij toch….?
In januari hebben wij de dakbouwer een voorschot van tienduizend euro betaald. Het is natuurlijk niet normaal dat wij als klant een voorschot betalen aan een onderaannemer. Maar de aannemer heeft ons voorschot netjes verrekend in de factuur. Dus…

Sneller dan gras

In het dorp zien ze niet wat er allemaal achter de dikke muren van ons huis gebeurt. Het lijkt al een echt huis als de binnenmuren in april af zijn. Wel schiet het veel minder snel op dan tijdens de eerste maanden van de bouw. De fundering van ons huis groeide bijna nog sneller dan het gras in onze hof. De betonwerkers zijn harde werkers. Metselaars Jairo en Rubén hebben een langzamer tempo. Tenminste, op de bouwplaats. Want in het weekend rennen de metselaars samen wedstrijden van veertig kilometer en meer door de bergen.

Nieuwe beloften

Voorman Jairo belooft veel. Morgen halen we de stelkozijnen op. Volgende week komt de stukadoor om het werk op te nemen….Maar Jairo maakt zijn beloften vaak niet waar. Bijna nooit is mañana ook echt morgen. Zo arriveren de stelkozijnen bijna vier weken later dan hij aankondigt.
Aannemer Victor laat zich nooit op het werk zien. Ook leest hij zelf geen mail. Daarom manen we hem geregeld via WhatsApp. Soms helpt dat iets. Maar vaker nog doet Victor nieuwe beloften, waar ook hij zich niet aan houdt. Tot op het ridicule af. Zo belooft hij begin april dat hij de volgende dag hout brengt voor de betimmering onder de dakgoten. Maar dat hout arriveert pas eind juni.
Belofte maakt schuld. Nou, niet bij onze bouwers.

Geen reactie

Als we weer een paar dagen geen bouwvakkers op het werk zien, sturen we de aannemer op 7 mei dit appje.
We maken ons ernstige zorgen over de voortgang van het werk. Volgens het contract moet het huis eind augustus klaar zijn. We begrijpen dat we vertraging hebben vanwege alle regen in november en de chauffeursstaking in april. Maar Jairo en Rubén zijn vaak niet op het werk of maar een paar uur. Gisteren waren ze er niet. Vandaag evenmin. Wat is er aan de hand? Het lijkt wel of ze geen zin meer hebben om hier te werken. In dit tempo is het huis aan het einde van het jaar nog steeds niet af. Graag je reactie.
Maar de aannemer reageert niet op ons bericht.

Abracadabra

De dag daarna schrikken we pas echt. Op 8 mei krijgt Jan een mailtje dat hij een bericht heeft van Agencia Tributaria, de Spaanse belastingdienst. Op zaterdagochtend notabene. Hij logt in met zijn Spaanse Digid om het bericht te kunnen lezen. Een brief van maar liefst 15 pagina’s abracadabra. We snappen niet alles. Wel is ons duidelijk dat de belastingdienst onze aannemer met naam en toenaam noemt en een bedrag van ruim 8.800 euro. En wij lijken dat bedrag te moeten betalen.
Wat is dit? app ik naar Victor en stuur de brief van de Belastingdienst. Geen reactie. Ik zie dat hij al anderhalve dag niet online is. Is het bedrijf failliet?

Somber

Het is zaterdag dus we kunnen niet te rade gaan bij onze juridisch adviseur. De zon schijnt uitbundig, maar wij zitten somber op het terras van ons-huis-in-aanbouw.
We willen onze opzichter Miguel niet storen in het weekend en sturen hem die middag daarom geen app, maar een mailtje. Maar Miguel – die qua arbeidsethos het tegendeel van onze aannemer is – leest ook op zaterdag zijn mail. Hij reageert ’s avonds als hij aannemer Victor heeft gesproken. Die had inderdaad een schuld van 8.800 euro bij de belastingdienst. Maar die is nu betaald. Zegt Victor.

Niet gebruikelijk

Wij gaan maandag voor alle zekerheid toch maar langs bij onze juridisch adviseur Andrés. Die legt uit dat het niet gebruikelijk is dat de Spaanse belastingdienst zulke brieven stuurt. Zeker niet aan particulieren, zoals wij. Dan is er echt wel wat aan de hand. Andrés vraagt Victor om uitleg. Die vertelt dat hij nog dertigduizend euro’s terug moet krijgen van de belastingdienst. Daarom had hij de openstaande rekening van 8.800 euro niet betaald. De Spaanse belastingdienst probeert die nu via ons te innen. Wij moeten de volgende factuur van de aannemer overmaken aan de Belastingdienst als Victor dan nog steeds die schuld heeft.
Tegenover ons zwijgt Victor in alle talen. Geen enkel excuus dat hij ons met zijn actie de stuipen op het lijf heeft gejaagd. We komen er later achter dat de belastingschuld begin mei niet is betaald, zoals hij beweert.

Rollator

In mei is er even een opleving in de bouw. Ons hardlopende duo maakt leidingen voor de elektricien en de loodgieter. Maar in de loop van de maand zakt hun werktempo naar dat van een honderdjarige achter de rollator. Voetje.. pauze.. voor voetje.. pauze… Als voorman Jairo eind mei onder het mes moet, valt alles stil.

Ontploffen

Victor moet nu naar de bouw komen, app ik eind mei naar opzichter Miguel. We zijn het spuugzat om aan het lijntje te worden gehouden met valse beloften. We willen dat de aannemer nu echt zijn best gaat doen om zich aan de bouwtijd te houden.
We treffen elkaar maandagmiddag op de bouwplaats. Als Victor arriveert, zet hij zijn auto niet uit, loopt direct naar de bouwkeet om daar iets te zoeken en begroet ons niet. Zo respectloos zijn we nog nooit behandeld. En als Victor zijn mond opendoet, is dat niet voor een excuus maar een beschuldiging. Ons installatiebedrijf – die huren wij zelf direct in – houdt het werk op, zegt hij.
Dat is gelul en dat weet je zelf ook, reageer ik geprikkeld.
Daarna ontspoort het gesprek. Victor roept onder andere dat we dit gedoe niet gehad zouden hebben met een Spaanse architect. Ik ontplof. Zo kwaad ben ik in jaren niet geweest. Het liefst verkoop ik die botte hond een keiharde trap. Maar gelukkig ben ik zo verstandig om even weg te lopen om mezelf weer in de hand te krijgen.

Helemaal niks

We zijn na dit gesprek goed ziek van de aannemer én de bouw. Jan heeft er slapeloze nachten van. In veertig jaar werken als architect heeft hij nog nooit zo’n wanpresterende aannemer meegemaakt. Toch modderen we nog anderhalve maand door. De eerste dagen na dat gesprek laat de aannemer zich van een goede kant zien. Hij maakt excuses voor zijn gedrag. Ook heeft hij ecologische kalkstuc gevonden om onze binnenmuren mee te stuken. En hij brengt meteen een proefstuk aan. Maar daarna valt alles weer stil. Er gebeurt he-le-maal niks.

Lekkage

Direct na het nare gesprek manen we Victor om binnen twee weken pannen op het dak te leggen. Daar ligt nu alleen waterdichte dakfolie op, die de houten dakplaten met de dikke laag houtvezelisolatie beschermen tegen de regen. Maar hoe lang is de dakfolie nog waterdicht? Want deze is eigenlijk al te lang blootgesteld aan UV-stralen.
Als het in juni een weekend flink regent, zien we de eerste lekkageplekken in ons houten plafond. We manen Victor dat hij nu echt in actie moet komen. Na nogmaals aandringen leggen zijn mannen een blauw zeil op het dak om erger te voorkomen. Maar verder gebeurt er niets.

Doormodderen

We kunnen ons voorstellen dat je nu denkt: waarom modderen jullie zo lang door met die aannemer? Nou, bijna iedereen die we hier spreken, heeft slechte ervaringen met aannemers. Zo versleet een bevriend stel drie aannemers bij het verbouwen van hun huis. De ene was nog trager en maakte nog grotere fouten dan de andere. Zij vonden onze Victor veruit het beste van de drie.
En net zoals in Nederland is hier veel vraag naar bouwvakkers, maar weinig aanbod. Dus hoe krijgen we het huis af zonder Victor? We horen om ons heen dat mensen maanden, soms zelfs jaren wachten op een aannemer of zzp’er om een klus te doen.
En wat gebeurt er als we Victor de laan uitsturen? Krijgen we dan een juridisch gevecht? Dat kan jaren duren, waarschuwen mensen ons. Want de rechterlijke macht heeft enorme achterstanden.

Knoop doorhakken

Eerst willen we Victor nog een laatste waarschuwing geven. Onze juridische adviseur Andrés zal hem een lijst laten ondertekenen, met werkzaamheden die vóór 1 augustus af moeten zijn. Maar opzichter Miguel – die op vakantie is en informeert hoe het gaat – adviseert ons om het contract te ontbinden. Handtekening of niet, het gaat Victor toch niet lukken om dat werk te doen. We hakken de knoop door en ontbinden het contract.

Failliet

Een uur later gaat de telefoon. Onze buurvrouw aan de lijn.
Ze zeggen dat het bedrijf van Victor failliet is. Hij heeft al zijn mensen naar huis gestuurd. Ik weet niet of het waar is, maar ik wilde jullie dit in ieder geval laten weten.

Spijt

Als we een dag later van onze flat naar de auto lopen, rijdt Victor ons in een bedrijfsauto tegemoet. Op de passagiersstoel zit zijn zoon van twaalf, die ook graag aannemer wil worden.
Victor stopt. Zijn blik is dof. En de zwarte kringen onder zijn ogen verraden dat hij al nachten slecht slaapt. Hij zegt dat het hem heel erg spijt. Het lukt hem niet helemaal om zijn tranen te bedwingen. Ik leg mijn hand op zijn arm en zeg dat we het vervelend vonden maar deze beslissing moesten nemen.
Ondanks alles hebben we compassie met hem als hij wegrijdt.
Maar Victors tranen worden krokodillentranen als we later die week contact hebben met zijn onderaannemers en leveranciers. En blijkt dat hij ons heeft belazerd….

Wordt vervolgd

33 Replies to “Belofte maakt geen schuld”

  1. Wens jullie veel sterkte toe , dat hebben jullie vlg. mij hard nodig . Toch succes toegewenst met de voortgang van de prachtige bouw .
    Groeten .👊👍🙋‍♀️🤗

    1. Dankjewel Antoinette. We hopen het bouwtij binnenkort te kunnen keren. Het wordt niet makkelijk om het huis af te krijgen, maar we zijn blij dat we verlost zijn van de aannemer.

  2. Tjeetje Nanny en Jan, die zuiderlingen hebben nog een hoop te leren qua zaken doen. Jullie verhaal is wel erg beeld bevestigend, zal dat ooit veranderen ??Heel veel sterkte de komende tijd.

    1. Hoi Jaap, bedank! Dit is natuurlijk alleen onze ervaring met onze aannemer. Er zijn hier ook bouwbedrijven die wel professioneel werken. Zo loopt de snelweg langs de kust van Noord-Spanje over imposante kunstwerken: lange en hoge viaducten. Dat krijg je niet voor elkaar als je zo chaotisch opereert als onze ex-aannemer. Groetjes

  3. Jeetje Nanny, wat een verschrikkelijk verhaal! Er wordt wel het uiterste van jullie gevraagd. Ook in ‘onze’ regio komen dit soort praktijken voor; bouwers die niet op komen dagen of dagen later dan ze beloofd hebben. In deze tijd van schaarste aan vaklui denken ze blijkbaar alles te kunnen maken.

    Ik hoop echt dat jullie een oplossing vinden. Heel veel sterkte!

    1. Hoi Sylvia, dankjewel. Volgens onze opzichter en ook anderen fungeerde het bedrijf van onze aannemer jarenlang best goed. Toen kwam hij wel zijn afspraken na. We hebben de pech dat we hem op het verkeerde moment zijn tegengekomen. Met het installatiebedrijf, waar we zelf een contract mee hebben, hebben we bijvoorbeeld een prima ervaring. Er zijn hier ook betrouwbare en deskundige bedrijven. Ook uit NL hoor ik geluiden dat er in de bouwsector tegenwoordig veel cowboys rondlopen.

  4. Hallo Jan en Nanny,

    Wat een toestanden! Gelukkig hebben wij nog geen aannemer oid nodig. Wel laat de man waar we al een raam en een deur van hebben, na de montage niets meer van zich horen. We willen alleen weten wat twee nieuwe keuekn ramen gaan kosten. Maar dit is dus iets wat in helemaal in het niet valt natuurlijk bij wat jullie meemaken. Hier is een man in de omgeving, Suso, die doet alle in en om je huis. Maar ik ben in een huis geweest waar de stopcontacten al 2 jaar aan de draden uit de muur hangen. Hier in Galicië blijkt het, zo als we horen, van het zelfde laken en pak te zijn.

    Veel sterkte!

    Groeten,
    Rob.

    1. Hoi Rob, wees maar blij dat je bijna alles zelft kunt! Dat maakt het leven een stuk makkelijker. Wij hebben niet de spullen en vaardigheden die jij hebt om zelf te kunnen (ver)bouwen. Maar het gaat ons vast wel lukken om goeie mensen te vinden. We blijven ondanks alles optimistisch. Groeten uit Asturias

  5. Verdorie wat een zooitje, maar vooral wat een pech voor jullie. Hoop echt dat het goed komt!
    Sterkte, Roel en Jeanne

  6. Wat een geduld en taktiek hebben jullie nodig in deze situatie die je zo langzamerhand een strijd kunt noemen
    Veel sterkte en succes
    Egbert Gea

    1. Hoi Gea en Egbert, nu de aannemer exit is, hopen we dat de strijdbijl terug in de lade kan. We gaan op zoek naar professionele vaklui die voor ons aan de slag willen. Dan hoeven we niet meer te strijden, hopen we… Groeten!

      1. Hoi Nanny en Jan, wat een naar verhaal zeg! Hoop dat het binnenkort weer de goede kant op gaat. Aan jullie spirit en inzet zal het niet liggen als ik je reacties zo lees. Maar wel heerlijk dat de Hof het zo goed doet! Een goede voedingsbodem voor extra energie en doorzettingsvermogen!
        Wij hebben vanavond ook genoten van verse boontjes en komkommers uit onze tuin. Veel sterkte en groetjes van Harry en Wies

        1. Hoi Wies, natuurlijk hebben we wel eens een dip gehad de afgelopen tijd. En ook wel eens gedacht: waren we hier maar nooit aan begonnen. Maar nu we verlost zijn van de aannemer, hebben we weer zin om de schouders eronder te zetten. Het is niet leuk maar ook wel een avontuur.
          En ondertussen genieten we inderdaad erg van onze hof, net zoals Harry en jij dat doen.
          Groetjes

  7. Ach, ach … jongens, ik heb met jullie te doen. Het gaat hier inderdaad anders! Het blijkt keer op keer lastig om sluitende afspraken te maken … Ook ik heb, weliswaar op veel kleinere schaal, geprobeerd om afspraken te maken met een aannemer, maar die kwam nooit opdagen. Een ander belde nooit terug ….
    Het probleem is dat de weinige vaklui te veel werk hebben en dat blijkt in deze regio veel vaker voor te komen. Als ik jullie ergens mee kan helpen, doe ik dat graag! Gelukkig geeft het tuinieren plezier en ik hoop dat dat meer is dan een schrale troost!

    1. Bedankt voor je aanbod om te helpen, Theo. Wellicht maken we daar nog gebruik van. Niet alle bouwbedrijven maken er trouwens zo’n potje van als onze aannemer. In de buurt wordt een vergelijkbaar huis gebouwd als dat van ons. En dat is na driekwart jaar zo goed als af. De tuin is fijn, maar wordt nog leuker als we erbij wonen. En dat gaat ongetwijfeld gebeuren.

  8. Potverdikkie Nanny, het begon zo voorspoedig. Ik hoop maar dat jullie je droomhuis toch nog voor het natte najaar begint wind en waterdicht is.

  9. Lieve Nanny,
    Wat verschrikkelijk voor jullie. Ik dacht dat wij pech hadden met onze aannemer die veel houtrot heeft laten zitten en allemaal kromme ramen heeft gemaakt. Hij had beloofd terug te komen om de ramen aan te passen maar heeft nooit meer van zich laten horen en ons nummer geblokkeerd. Jullie verhaal is nog vele malen erger en ik weet hoeveel stress wij al hebben gehad van onze aannemer…..Ik leef erg met jullie mee! Ik hoop dat het jullie toch lukt om in niet al teveel tijd een nieuwe (betere) aannemer te vinden. Hoe ontzettend naar jullie situatie nu ook is, uiteindelijk zullen jullie een oplossing vinden, het huis afkrijgen en enorm gaan genieten. Hopelijk komt die tijd snel!
    Veel sterkte gewenst

    1. Jullie ervaring is ook helemaal niet fijn, Rosa. Wat een ellende, zo’n aannemer die eerst de boel verprutst en dan niet meer thuis geeft. Onze aannemer had me nog niet geblokkeerd 🙂 Maar hij reageerde niet of nam zijn telefoon niet op, dus dat helpt ook niet. Ik weet precies hoe gefrustreerd je je dan voelt. In zo’n situatie maakt het taal- en cultuurverschil het er niet makkelijker op. Maar met hulp van onze fantastische opzichter Miguel gaan we er zeker uit komen.

      1. Fijn dat jullie een goede opzichter hebben. Uiteindelijk gaan jullie er uitkomen en komt het huis af. Hopelijk duurt dat niet te lang!

  10. Hoi Jan en Nanny,
    Jemig wat een ellende met die bouw ! Sterkte en hopelijk weten jullie het tij te keren!
    Groeten, Roon en Willie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *