Hoe nu verder?

We zijn opgelucht als we onze wanpresterende aannemer aan de kant hebben gezet. Maar wat kost dit debacle ons? En hoe krijgen we de bouw weer op gang?

Verlost

We voelen ons bevrijd als we het contract met de aannemer hebben ontbonden. Verlost van machteloos afwachten of hij misschien een ministapje vooruit zou zetten. Verlost ook van elke keer de teleurstelling over een toezegging die weer een loze belofte bleek.
Maar hoe komen we nu verder?

Dat valt tegen

Eerst maar eens kijken hoe de zaken er precies voor staan. We hadden eigenlijk het idee dat we financieel niet zoveel inschieten met het bouwdebacle. Maar dat valt nog tegen als we alles op een rijtje zetten. We schatten dat er nog 180 uur aan werk is. Werk waarvoor wij wel hebben betaald, maar dat niet gedaan is. Zoals het aanhelen en dichten van gaten, spleten en rafelranden in de binnen- en buitenmuren. Toen wij de muren betaalden, vertrouwden we erop dat de metselaars die zouden afmaken vóór de stukadoor zou beginnen. Dat was ook wat onze opzichter vertelde.

Gevaarlijke leugen

Jan ontdekt ook dat de aannemer niets gedaan heeft aan de constructiefout aan de achterkant van het huis. Voorman Jairo beweerde een paar maanden geleden dat hij dat probleem had opgelost. Niet dus, constateert Jan als er weer een steiger achter het huis staat en hij kan controleren of dat klopt. Een gevaarlijke leugen. Want als deze constructiefout niet verholpen wordt en er komt met de dakpannen meer gewicht op het dak, dan kan dat verzakken. We voelen ons nu ook besodemieterd door de voorman. Hoe kun je hier nu over liegen?
De constructiefout herstellen is dus ook zo’n klus die nog gedaan moet worden.

Geen cent betaald

Na ons afscheid van aannemer Victor, leggen we zelf contact met onderaannemers en leveranciers. Zo staan er bij de bouwmaterialenhandel al vijf maanden veertien pallets met dakpannen. Nog niet betaald natuurlijk. Ook niet door ons trouwens. Gelukkig krijgen we ze van directeur Alejandro voor de oude, lagere inkoopprijs van de aannemer.
Ook heeft aannemer Victor geen cent betaald voor bijna 200 zakken met ecologisch stucmateriaal, die al meer dan twee maanden in Loro staan. Strikt genomen is het niet onze verantwoordelijkheid om deze leverancier te betalen. Maar we hebben straks nog meer nodig van dit bedrijf. Daarom betalen wij ook deze rekening.

Bedrogen

We voelen ons bedrogen als we contact leggen met de fabrikant van onze kastanjehouten deuren, ramen en schuifluiken. Waarom horen we niks van dit bedrijf, vroegen we ons al een tijd af. Nou, ook dat is een geldkwestie. De kozijnfabrikant wil pas beginnen na een aanbetaling van 35 procent van de order. Logisch, want hij werkt met dure materialen en maakt ramen en deuren die in geen enkel ander huis passen. Aannemer Victor heeft ook deze fabrikant geen cent aanbetaald. Ook niet voor de stelkozijnen, waarvoor Victor bij ons wel drieduizend euro in rekening heeft gebracht.

Bouwtij keren

Onze opzichter Miguel is nog op vakantie als we aannemer Victor de laan uitsturen. Miguel heeft lang gedacht dat de aannemer het kwakkelende bouwtij zou keren. Want de tientallen projecten die Miguel al met Victor heeft gedaan, gingen altijd zonder grote problemen en waren op tijd af. Architect Luis, met wie Miguel samen een bureau runt, heeft een paar jaar geleden zijn eigen huis nog door Victor laten bouwen en is daar heel tevreden over, vertelt hij ons. Maar Victor is nu blijkbaar kopje ondergegaan in zijn financiële malaise.

Touwtjes uit handen

Maar hoe gaan we nu verder? Nieuwe aannemer zoeken?
Hmm, lastig. Het is hier niet anders dan in Nederland: aannemers komen om in het werk. Dat wordt dus achter in de rij aansluiten en misschien een jaar of langer wachten tot we verder kunnen met de bouw. Het is trouwens voor een aannemer helemaal niet zo aantrekkelijk om ons huis af te bouwen omdat hij bijna al het werk moet uitbesteden aan onderaannemers. De aannemer verdient zelf dus weinig, maar loopt wel risico’s.
We zoeken dus geen nieuwe aannemer. Ook niet omdat we dan weer alle touwtjes uit handen moeten geven. En dat is slecht bevallen. Daarom worden we nu zelf maar aannemer.

Prioriteit één

Miguel belooft dat hij ons zal helpen om het huis af te bouwen. En hij is geen man van loze beloftes. Want hoewel hij op vakantie is, belt hij direct mensen uit zijn netwerk. Wat zijn we blij met Miguel! Prioriteit één is pannen op het dak om dat waterdicht te maken. Maar het is in deze vakantieperiode nog moeilijker om vakmensen te vinden. Toch weet Miguel dakdekker Andrés te strikken, die in de tweede week van augustus pannen op ons dak kan komen leggen. Dat is prachtig. Maar dan moeten er wel goten aan ons huis zitten. Ook daar heeft Miguel iemand voor. En deze Fran komt de klus zelfs sneller doen dan hij aanvankelijk toezegt. Nog geen week nadat we ons contract met Victor hebben ontbonden, zitten er al dakgoten aan ons huis.
Joepie, dat begint goed!! Maar we realiseren ons dat niet alles zo soepel zal gaan…

Rafelranden afhechten

Ook een stukadoor is verrassend snel gevonden. Deze Gil zou in de loop van augustus kunnen beginnen. Maar dan moeten wél alle muren afgewerkt zijn. En waar halen we mensen vandaan die dat kunnen doen? Liefst ook nog metselaars die ervaring hebben met Ytong…
Jan vermoedt dat mensen niet staan te dringen voor deze klus. Want het is nou niet echt het allerleukste werk om de rafelranden van een ander af te hechten…

Vakman

Maar wacht eens even… wij kennen zelf iemand. Javier, de metselaar die het grootste deel van onze buitenmuren heeft gebouwd. Ik stuur hem meteen een appje. Javier reageert snel en appt dat hij me later die dag zal bellen. Als ik hem aan de telefoon heb, vertelt Javier dat hij tegenwoordig voor een baas werkt. Maar samen met een collega wil hij in de weekenden de muren bij ons komen afwerken. We spreken de volgende dag af in Loro. Als we daar arriveren, loopt Javier al op de bouw rond. En hij heeft hier de avond ervoor ook al gekeken. Javier weet dus al precies wat er allemaal moet gebeuren. In het weekend van 23 en 24 juli begint hij met de klus.
Wouw, dit loopt wel erg soepeltjes allemaal.

Bouwplaats

De aannemer is nog niet helemaal vertrokken van onze bouwplaats. De bouwkeet staat er bijvoorbeeld nog, met allerlei apparatuur zoals een generator, boor, mixer, etc. Ook staan er nog steigers rondom het huis. Aannemer Victor heeft ons laten weten dat wij deze spullen mogen gebruiken. Misschien hoopt hij dat wij dan geen claim bij hem indienen. In ieder geval hebben we zijn spullen nodig om vooruit te kunnen.

Geforceerd

Als we woensdag in Loro komen, zien we direct dat de deur van de bouwkeet openstaat. Hoe kan dat? Want wij hebben de sleutel voor de zekerheid mee naar huis genomen omdat we de toezegging van Victor toch niet helemaal vertrouwden. Ook waren we bang dat zijn (ex)medewerkers – die al een paar maanden geen loon krijgen – de machines zouden komen ophalen. Nou, die hebben zich niet door het slot laten weerhouden. De deur is met een schop geforceerd. En alles is weg, op een regenjas na met het logo van de aannemer. Slik, dat is een tegenvaller.

Zelf aanschaffen

Zonder generator komen we geen stap verder. Want er is nog geen bouwstroom. De elektricien heeft dat wel aangevraagd, maar ook die rekening heeft Victor niet betaald. Opzichter Miguel vraagt de elektricien om opnieuw bouwstroom aan te vragen, maar nu op onze naam. Maar dat gaat nog wel even duren.
Omdat Javier over een paar dagen begint, schaffen we zelf maar een generator aan. Tjonge, ik had een maand geleden niet kunnen verzinnen dat ik vergelijkend warenonderzoek zou moeten doen naar lichte generatoren…

Op een holletje

Als we vrijdag aan het einde van de middag met de nieuwe generator in Loro arriveren, wacht ons daar opnieuw een onaangename verrassing. Alle steigers rondom het huis zijn afbroken. Tegelijk met ons arriveert een vrachtwagen die het laatste restje steigermateriaal komt ophalen. De sjouwers vertellen dat Victor alle steigers verkocht heeft aan hun baas. Ze zijn al de hele dag steigers aan het ophalen bij andere onafgemaakte bouwwerken.
Ik ontplof. Wat flikt die klote ex-aannemer ons nu weer? Waarom heeft hij niks gezegd? Zonder steigers kunnen onze metselaars morgen niks doen. Ik bel Miguel maar het is onmogelijk om op deze korte termijn steigers te huren. Dus rijden we op een holletje naar de bouwmaterialenhandel, waar we met metselaar Javier hebben afgesproken om twee steigermodules te kopen. Javier weet precies wat hij nodig heeft. Helaas zijn niet alle steigeronderdelen op voorraad. Zo beginnen we dus met een verloren weekend, waarin onze metselaars nog niks kunnen doen.

Broodjes

Terug in Loro moeten we meteen aan de slag op onze bouwplaats. Want het blauwe zeil dat op ons dak ligt, was met touwtjes vastgebonden aan de steigers. Nu die steigers weg zijn, moeten we snel iets anders verzinnen om het zeil te fixeren. Want de wind trekt nijdig aan de zeilen. Gelukkig ligt er nog een hele stapel betonnen vloerbroodjes. Die komen nu uitstekend van pas.
Als het zeil overal vast zit, strijken we neer op ons terras. Wat is dit toch een geweldige plek en wat krijgen we toch een prachtig huis! We zijn de stress over alle gedoe al weer helemaal kwijt…

Wordt vervolgd…

22 Replies to “Hoe nu verder?”

  1. Mochten jullie in financiële nood komen, dan kunnen jullie met de opgedane ervaring en de contacten met de juiste mensen die daar blijkbaar ook rond lopen, altijd nog een eigen betrouwbaar en duurzaam aannemingsbedrijf beginnen. De potentiële markt lijkt me daar erg groot.

    Sterkte ermee, want dat hebben jullie vast nog nodig.

  2. Tjonge, wat een pad zijn jullie aan het bewandelen. Ik bewonder jullie weerbaarheid! Heerlijk genieten van wat er al is en wat fijn dat jullie een paar fijne contacten hebben om jullie droomhuis alsnog helemaal goed en veilig te creëren.
    Hou vol!
    Wellicht zorgt deze beproeving voor nóg meer genieten als het af is?
    Hartelijke groeten
    eveline

    1. Dankjewel voor je aardige woorden, Eveline. Ons droomhuis gaat er zeker komen. We worstelen nu weer even heel praktisch met de wind, die het zeil van het dak probeert te rukken. Maar moeten dan ook vreselijk lachen als iets wat we proberen, jammerlijk mislukt. Het is inderdaad een mooi pad. Hartelijke groeten

  3. Tsjee, die Victor! Ik zin plaatsvervangend op wraak. Maar dat is niet netjes natuurlijk. Een kat in het nauw maakt rare sprongen zullen we maar zeggen maar jullie zitten met de spreekwoordelijke “gebakken peren” .
    Gelukkig hebben jullie veel kennis in huis en kun je veel zelf.
    Hartelijke groeten, Lieke

    1. Nou, die wraakgedachtes zijn ook wel eens bij ons opgekomen, Lieke, maar gelukkig ook weer weggeebd. Samen zijn we inderdaad best een goed team. Jan heeft heel veel kennis en spreek ik redelijk Spaans. Met de hulpvaardigheid van anderen, komen we er wel.

  4. Ik bewonder jullie om jullie doorzettingsvermogen! Wat een gedoe!! Gelukkig hebben jullie verstand van zaken, want aannemer spelen lijkt mij geen sinecure. Uiteindelijk zullen jullie eens op jullie prachtige terras genieten van een magnifiek uitzicht en kunnen jullie prachtige verhalen vertellen hoe dat terras tot stand is gekomen. Het is iets voor een roman …

    Veel sterkte toegewenst!
    Theo

    1. We zijn natuurlijk geen echte aannemer, Theo, maar wel de ‘contratista’ die alle partijen direct inhuurt. Gelukkig is Jan bouwkundig heel goed onderlegd, en niet alleen theoretisch maar ook praktisch. Ons huis heeft straks inderdaad een heel verhaal…

  5. Er komt dus geen eind aan de reeks onaangename verrassingen
    Jullie worden wel op de proef gesteld
    Wat een uithoudingsvermogen vraagt dit!
    Nogmaals veel sterkte energie en werklust gewenst voor de volgende hindernis in deze race
    Als het allemaal klaar is kunnen jullie verhalen vertellen die vrijwel niemand zal geloven
    Lieve groet
    Gea Egbert

    1. Met de werklust van Jan zit het helemaal goed, Egbert en Gea. Hij is vandaag begonnen om de bouwplaats op te ruimen. Daar ligt een hoop zooi. De bouwvakkers hebben alles achter hun kont laten vallen. En zij komen het niet meer opruimen.

    1. De weg naar ons droomhuis is bochtiger en steiler dan we hadden gedacht. Maar daardoor ook interessanter. We leren nu meer dan wanneer alles van een leien dakje was gegaan

  6. Als iemand in staat is al die open eindjes in verband tot het beoogde doel te brengen zijn jullie dat. De overtuiging van jullie vakmanschap overwint ook in Spanje!

  7. Wat een dappere dodo’s zijn jullie toch! Dan kan het niet anders dan dat het uiteindelijk toch allemaal voor elkaar komt. XxxW

    1. Dat is mooi gevonden, Wies. We lazen net dat de naam ‘dappere dodo’ uit een kinderserie uit de jaren vijftig komt. Net zoals de titelheld gestuurd wordt door zijn marionettenspeler, hebben ook wij soms geen enkele invloed op welke kant het opgaat…

  8. Zoveel aanslagen op jullie vertrouwen in de mensheid! Elke aanslag zo treffend beschreven, het lezende hart knijpt samen… Maar jullie worstelen vasthoudend en inventief voort, en zullen Boven Komen, zeker en vast!
    Dat jullie eigen basis stevig is, humor niet ontbreekt, en je ook weer mensen van de goede slag weet te vinden, zal de doorslag gaan geven!
    Al gevorderd in Spaans vloeken?
    Gemoedsrust toegewenst, en veel groeten,
    Lilet

    1. Dankjewel voor je treffende woorden, Lilet. We gaan gelukkig weer de goeie kant op. Er wordt dit weekend weer gewerkt! Dus die Spaanse vloeken, heb ik niet nodig nu. Groetjes

  9. Na mijn vakantie vond ik de blog over jullie gedoe met de aannemer in mijn mailbox. Potverdorie, wat een gedonder. Gelukkig was er ook een tweede blog waarin alweer meer positief nieuws stond. Wat een flexibiliteit en doorzettingsvermogen hebben jullie. Misschien kunnen jullie straks, als het huis af is, trainingen gaan geven in hoe je met tegenslag omgaat. Als iemand het kan, zijn jullie het. Ook leuk zijn de voorstellen om hier een boek over te schrijven. De volgende titels popten op; “Nanny en het gevecht met de aannemer” “Nanny & Jan. Boek 1. De Bedrieglijke Bouwheer” 🙂

    Heel veel succes en geef een knuffel (ook van Djotte) aan de twee aanloophondjes!
    Groetje,
    Geertje.

    1. Hoi Geertje, De Bedriegelijks Bouwheer is een prachtige titel voor deel 1. Geen idee hoeveel delen er daarna volgeb, hopelijk niet te veel 😉. Want ook ons doorzettingsvermogen is op een gegeven moment op zijn een einde. Maar de plek is heerlijk en we zien nu al hoe het straks zal zijn om er te wonen. Dat houdt ons voorlopig nog wel even op de been
      De knuffels heb ik vandaag overgebracht aan Nico en Luna.
      Groetjes. ook aan Djotte

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *