Vaccineren gaat hier in vliegende vaart. Dunne naalden brengen dagelijks een dosis Pfizer of ander Covid-19 vaccin in steeds jongere armen. Wij zijn eindelijk ook geprikt.

Autonoom

In Nederland zien we Spanje als een land met één regering. Maar naast de centrale regering van Pedro Sanchez, zijn er nog zeventien regeringen. Die van de autonome regio’s, zoals Baskenland, Andalusië en Asturias. Pas sinds we hier wonen, merken we hoeveel zeggenschap de autonome regio heeft. Die is bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de gezondheidszorg. En dus ook voor de vaccinatie.

Leiderstrui

De gezondheidsdienst van onze regio is kampioen prikken. In de eerste vaccinatieweek pakt de Sespa – zoals de afkorting van de gezondheidsdienst hier luidt – meteen de leiderstrui. En die draagt de Asturiaanse dienst nog steeds. Sespa prikt steeds fluitend de beschikbare voorraad in gewillige armen. Volgens de statistieken weigert maar één procent het vaccin.

Het blijft stil

Wij zullen vanzelf wel een oproep krijgen, denken we in het voorjaar. Als officiële inwoners van Asturias – wat we sinds augustus vorig jaar zijn – staan we natuurlijk op de vaccinatielijst.
In februari horen we dat onze onderburen van tachtig het vaccin krijgen. Een maand later zijn de zeventigers aan de beurt. Binnenkort zal Jan wel gebeld worden, denken we in april. Want hij is 64. Maar het blijft stil…

Wonderlijke theorieën

Ondertussen beginnen wij te twijfelen. Willen we eigenlijk wel een vaccin? Niet dat we in een van die wonderlijke theorieën geloven, die rondzoemen op sociale media. Maar we zijn wel kritisch. Net als diverse medici. In vakbladen als The Lancet plaatsen zij vraagtekens bij betrouwbaarheid van de vaccins en het nut.
We zetten de prikvraag een tijdje in de ijskast. Tot het coronapaspoort op de proppen komt. Dan gaan we overstag. Want we willen graag op bezoek in Nederland.

Niet op de lijst

Na wat speurwerk op internet, snap ik waarom we geen oproep hebben gehad. We staan niet op de lijst. Maar we zijn toch inwoners van Spanje? Dat wel ja. Maar wij maken geen aanspraak op de Seguridad Social, de basisverzekering die alle Spanjaarden voor onder andere ziektekosten verzekert. En welke mensen zet de zelfstandige regio op de vaccinatielijst? Juist ja, iedereen die verzekerd is via de Seguridad Social. Wij staan er dus niet op want wij hebben een particuliere verzekering.

Bijzondere gevallen

Ik doe eerst een poging om ons per e-mail aan te melden bij de afdeling ‘bijzondere gevallen’. Geen reactie. Dan maar naar het gezondheidscentrum van de Seguridad Social, hier in Pravia. Bij de balie vertel ik dat wij ons graag willen laten vaccineren, maar geen aanspraak maken op de Seguridad Social. De baliedame kijkt eerst even bedenkelijk. Dan pakt ze onze map met belangrijke papieren aan, en gaat aan de slag.
Ze is duidelijk de baliebaas. Om de haverklap onderbreken collega’s haar werk met hun vragen. Het duurt dus even….
Als ze klaar is, krijgen we een kopie van onze aanmelding. Op welk nummer kunnen ze mij en Jan bellen voor een afspraak? We hebben ieder een Nederlandse telefoon, maar delen samen één Spaans nummer. Oei, dat is lastig. Dat moet ik zelf maar per mail melden bij de afdeling ‘bijzondere gevallen’. Ik herken het mailadres.

Sneltreinvaart

Twee dagen later rinkelt de Spaanse telefoon. Een stemcomputer die vraagt: wilt u gevaccineerd worden? Si, antwoord ik luid en duidelijk. En krijg dan twee opties voor een afspraak. Over een paar dagen al. Dat gaat in sneltreinvaart!
Maar…. voor wie is deze afspraak eigenlijk? Voor Jan? Voor mij? Voor ons beiden? Ik bel het vaccinatie telefoonnummer, maar kom niet verder. Want de stemcomputer – ja alweer – meldt dat hij onze NIE-nummers (identificatienummer voor buitenlanders) niet herkent. Einde gesprek.

Géén idee

Het antwoord komt vijf dagen later, als we ons in een sporthal melden. Ik sta op de vaccinatielijst, maar Jan niet. De afsprakendame krabbelt Jans gegevens op een blaadje. Met de belofte dat ze hem morgenochtend zal aanmelden.
Ik ga alleen in de wachtrij staan. Maar ik weet niet welk vaccin ik krijg. Dat is me niet verteld. De buurvrouw vóór me heeft geen idee. De vrouw vóór haar weet het wel: Pfizer.
Vlak vóór de prik, kom ik langs een tweede bureau, waar een man me vraagt of ik ergens allergisch voor ben. Ook hij vertelt niet welk vaccin ik krijg, maar bevestigt dat het Pfizer is als ik ernaar vraag.

En Jan dan?

Waarom stond Jan niet op de lijst? We bekijken het aanmeldingsformulier van de Centro de Salud. Nu zien we pas dat de baliebaas fouten heeft gemaakt. Toch te vaak gestoord door haar collega’s. Ze heeft bij mij een verkeerde geboortedatum genoteerd. Niet zo handig, maar ik ben wel geprikt. Maar ze heeft bij Jan geen NIE-nummer ingevuld. En dat is wél een ramp. Want zonder NIE-nummer kan geen enkele organisatie je identificeren. Zelfs de supermarkt gebruikt je NIE-nummer voor de klantenkaart. We hopen dat de afsprakendame van de sporthal de misser rechtzet….

Een echt mens

We wachten een paar dagen. Een week. Maar de stemcomputer belt niet. Is de afsprakendame van de sporthal het briefje kwijtgeraakt? Ik bel de vaccinatietelefoon nog maar een keer. Wéér die stemcomputer, die me wéér geen stap verder brengt. We moeten een méns spreken en maken een afspraak op het hoofdkantoor in Oviedo.
Heel toevallig lees ik een dag later dat Asturias die week een inhaalcampagne heeft voor zestigers. Komt dat even goed uit! Jan kan er over drie dagen al terecht.

Prikwinkel

Deze keer is de prikplek in een groot winkelcentrum, in een leeg winkelpand. De poortwachtster is streng. Alleen Jan mag de prikwinkel in. En wat blijkt? Hij staat wéér niet op de lijst. Maar Jan laat zich niet aftroeven. Hij kan aantonen dat hij een afspraak heeft. Deze afsprakendame zet Jan in haar computer op de vaccinatielijst. Daarna een dosis Janssen. In één keer klaar dus.

Even downloaden

Als ik straks ook de volledig gevaccineerd ben, kunnen we makkelijker naar Nederland reizen. Dat komt goed uit want mijn moeder is 10 augustus jarig. Laten we alvast maar eens kijken of we ons coronapaspoort kunnen downloaden. Dat moet geen probleem zijn want we hebben allebei een certificado digital – soort Digid. Bij mij gaat het inderdaad vlekkeloos. En Jan? Die bestaat niet volgens het register van de gezondheidsdienst.

Ze luistert niet

Gelukkig kun je het coronapaspoort ook bij een kantoor van de Asturiaanse overheid ophalen. We maken een afspraak in Avilés en hopen op een wondertje. Want Jan staat niet in het register en heeft geen bewijs van zijn Janssenprik. De nors blikkende de ambtenaar biedt weinig hoop op dat wondertje. Ik geef haar alle papieren en begin uit te leggen waarom Jan niet in het register staat.
De norse ambtenaar luistert niet. Ze typt. Even later ratelt de printer naast haar bureau. Jans coronapaspoort. Toch een wondertje
U had zijn CIP-nummer in moeten vullen, bijt ze me toe.
Maar zover liet het systeem me niet komen… werp ik verontwaardigd tegen. Denkt ze nou dat ik achterlijk ben?
Ik wil verder in discussie, maar Jan remt me af. Kom nou maar. We hebben ons doel bereikt.

Bil aan bil

Mét het coronapaspoort treinen we na een cultureel dagje in Avilés weer naar Pravia. Zo leeg als de boemel vanochtend op de heenweg was, zo vol stroomt deze nu. Vóór, achter en naast ons ploffen jongeren. Bil aan bil op de bank. Met mondkapjes onder de kin en de hoofden dichtbij elkaar. Lachend draaien ze een jointje voor straks op het strand. Ik snap dat ze ongeremd van hun jonge leven willen genieten. Maar ik voel me ook ongemakkelijk. Want in de lokale krant las ik gisteren dat de besmettingscijfers onder jongeren door het dak gaan….

Pauta completa

Het is uitgestorven als ik maandag bij de sporthal kom, voor mijn tweede Pfizer. Alsof heel Asturias al geprikt is. Die kant gaat het wel op: 67 procent heeft de ‘pauta completa’ en is dus volledig gevaccineerd.
In de sporthal zijn er maar twee mensen voor me. Mijn vreemde voor- en achternaam opzoeken in de lijst kost nog de meeste tijd.
Ik voel me knap beroerd na de tweede dosis en zit nog steeds te zweten achter mijn laptop. Máár we hebben ons doel bereikt: een coronapaspoort om makkelijk naar Nederland te kunnen reizen. Als de reisbeperkingen tenminste niet veranderen….

16 Replies to “Prikleed”

  1. Goedemorgen Jan en Nanny,

    Pffff…. zelfde gedoe als hier. Stemcomputers die hun dag niet hebben. De ene medewerker zegt dar je ‘daar’ moet zijn, ben je ‘daar’ dan zegt de medewerker dat ze dat altijd zeggen, maar hier moet u niet zijn. We gaan zo weer eens kijken bij de centro de salud. Nemen we de certificaten die we van de ambassade maar mee, misschien maakt het indruk. Probleem voor ons is dat we straks als niet gevaccineerde niet meer op een terras of in een resaurant mogen zitten. Ik geloof dat die regel hier in Galicië volgende week ingaat.

    Groetjes,
    Rob

    1. Veel succes vandaag, Sol en Rob. Ik hoop dat het jullie lukt om het vaccin te krijgen. Dat is blijkbaar in Galicia lastiger dan hier. Als er bij het Centro de Salud bij de aanmelding geen fouten waren gemaakt, was het misschien vlekkeloos gegaan. Ondanks gedoe, ging het wel snel. In drie weken allebei klaar.
      Ik blijf nu wel alert op ‘vergissingen’. We hebben al vaker meegemaakt dat instanties fouten maken met basisgegevens.

  2. Hoi Nanny en Jan, wat een heerlijke verhalen en Nanny je bent een geboren schrijfster! Hier speelt hetzelfde, in het buitenland gevaccineerd, dan is het onmogelijk om je hier digitaal te laten registreren. Hoop dat jullie het auto-ongeluk achter jullie hebben gelaten. Veel plezier bij jullie familie hier.

    Groet, Linda Mouwe

    1. Hoi Linda, Leuk om te horen dat je onze verhalen graag leest 😄 Voor mijn werk schreef ik altijd in opdracht van anderen, het is heerlijk om nu mijn eigen ‘schrijfbaas’ te zijn.
      Af en toe schrikken we nog als er plotseling een (vracht)auto om de bocht opduikt. Maar we hebben een comfortabele ‘coche’ om mee naar NL te rijden. Jij een fijne zomer. Groetjes Jan & Nanny

  3. Ze houden jullie wel bezig daar! Maar fijn dat jullie de prik/prikken binnen hebben en binnenkort naar Nederland komen. Cactus en ik kijken er al naar uit. Hoewel Cactus wel enigszins teleurgesteld is dat hij niet met jullie mee terug mag. Hij (of is het een Zij?) had zich zo verheugd op de Spaanse zon. Als hij nu al in Spanje was geweest, dan had hij jullie zonder enige administratieve rompslomp en met liefde zelf geprikt.

    Saludos, Els

    1. Ha, ha, die Cactus. Wat is het toch een prikaard. Hij wordt met het jaar stekeliger. Maar het is voor zijn eigen bestwil. In deze flat op het noordoosten, komt veel minder Spaanse zon dan goed voor hem is. Nog even geduld, dan krijgt hij het zonnigste plekje in het nieuwe huis.

  4. Hoi Nanny, ongelooflijk zo boeiend en onderhoudend je schrijft over dit niet wenselijk, maar helaas noodzakelijk onderwerp tegenwoordig. Fijn dat de prikjes en de bewijzen gelukt zijn. Bij ons ging het gelukkig wat soepelste.
    Onze groentetuin is nu ook echt op stoom. Door het waterrijke voorjaar duurde het wat langer, maar eigenlijk doet alles het beter dit jaar. We komen nu om in de courgettes😂 wel phytropha in de tomaten ben ik bang.
    Goede reis naar Nederland en vgroetjes van Harry en Wies

  5. Hoi Wies en Harry, dankje voor je compliment😊 Ik geloof direct dat het bij jullie soepeler ging. Misschien heeft een buitenlander die in NL woont wel vergelijkbaar gedoe.
    Wat heerlijk dat jullie moestuin het zo goed doet. Heel jammer van jullie tomaten. Die schimmel heb ik bij de onze nog niet gezien. Met de courgettes kunnen we jullie de hand schudden. Kilo’s hebben we al geoogst. Ik maak van het overschot soep, die ik kokend heet in gesteriliseerde potten doe. Geen idee of je dat zo maanden kunt bewaren. Ik doe er wel bewust citroensap in. Bij jam helpt dit conserveren, heb ik gemerkt.

  6. Nanny en Jan, wat een verhaal. Op dit moment zijn wij in Spanje (sinds 22 juli). Sandra en ik zijn volledig gevaccineerd (meer dan 14 dagen geleden) dat moest ook anders kwamen we het land niet in. De Spaanse overheid heeft hiervoor een formulier gemaakt dat je voor vertrek moet invullen (digitaal en daar wordt een QR-code van gegenereerd). Dat controleren ze nauwgezet, ook het vacinatiebewijs. Maar als dat in orde is dan zijn er geen problemen. Hoor zojuist dat er in Galicie inderdaad een vaccinatie bewijs nodig is om binnen iets te nuttigen, op het terras is dat niet nodig. “Gelukkig” is dat per gemeente verschillend. Ook zie ik dat de Spanjaarden veel consequenter zijn met het dragen van maskers (binnen en buiten).
    Recuerdos Sandra & Rob

    1. Hoi Sandra & Rob, fijn dat jullie eindelijk weer naar Galicië konden komen. Worden jullie nu binnenkort grootgrondbezitter?
      Ik vermoed dat jullie met het vliegtuig hebben gereisd. Wij gaan met de auto naar Nederland. Uiteraard houden we in de gaten wat we nodig hebben ook om door Frankrijk en België te reizen.
      Wij lopen hier ook nog steeds met een mondmasker. Na bijna een jaar is dat een gewoonte geworden. Je voelt je naakt als je zonder op straat loopt.
      Fijne tijd in Galicië!

  7. Wij hebben inderdaad het vliegtuig genomen (rechtstreeks). We proberen de komende week met de eigenaren te spreken. De registratie van de grond is nog niet op orde en dat is voor ons te risicovol. We hebben wel grond laten meten en bodem onderzoek laten doen, om verrassingen te voorkomen. Dat zag er allemaal goed uit. Gisteren zijn we er nog even langs gelopen. De koeien houden het gras kort. Ik ben wel benieuwd naar jullie tussenstops (handig als wij ook met de auto gaan). Recuerdos

    1. Ik heb begrepen dat het vaker voorkomt dat vastgoed niet (volledig) geregistreerd is. Hooelijk kan dat snel geregeld worden.

  8. Leuk jullie blog te lezen, misschien zien we elkaar bij Bep lieve groet Egbert Gea

    1. Dat zou gezellig zijn, maar we zijn waarschijnlijk al op de terugweg of terug als Bep thuis komt

  9. Hoi Nanny,
    Leuk om je verhaal te lezen. Het wordt later misschien een boek? Kom langs als jullie tijd hebben.
    Groetjes van Ying en René

    1. Dankje, Ying. Het gebeurt wel, een boek op basis van blogs. Maar ik denk niet dat ik dat ga doen. We hebben helaas geen tijd om langs te komen. Groetjes, ook aan Rene

Comments are closed.